ลูกสุดอัดอั้น อยู่บ้านไม่มีความสุขเพราะแม่ชอบตอกย้ำว่ามันคือบ้านของแม่

        คุณ สมาชิกหมายเลข 5905497 สมาชิกเว็บไซต์พันทิปได้ออกมาตั้งกระทู้ระบายความในใจ หลังจากที่อยู่บ้านแล้วต้องกลายเป็นผุ้อาศัย เพราะแม่ชอบตอกย้ำว่าบ้านนี้เป็นของแม่ โดยจากโพสต์นั้นได้ระบุว่า 'เมื่อลูกกลายเป็นผู้อาศัย…ในบ้านที่แม่ตอกย้ำบ่อยๆว่ามันคือบ้านของแม่ T_T'

        ตั้งแต่จำความได้ ครอบครัวเรามีฐานะยากจนค่ะ  พ่อแม่ไม่มีที่ดินและบ้านเป็นของตัวเอง ต้องเช่าเค้าอยู่ โดยเรากับพี่สาว ช่วยพ่อแม่ทำสวนมาตลอดตั้งแต่ 6 ขวบ ถึงอายุ 22 หลังจากเราเรียนจบ แม่เลิกทำสวน เปลี่ยนมาทำอาชีพค้าส่ง และย้ายมาอยู่บ้านใหม่ ที่แม่เก็บเงินซื้อที่ดิน แล้วมาสร้างบ้านของตัวเอง (บ้านหลังแรกของครอบครัวเรา) 

         พอเรียนจบปริญญาตรี เราได้งานทำที่กรุงเทพฯ เช่าหออยู่คนเดียว เลี้ยงตัวเองมาตลอด ทำได้เกือบ 10 ปี เราโดนเลิกจ้าง ทำให้ตกงานแบบไม่ทันตั้งตัว ต้องกลับไปตั้งหลักที่บ้าน โดยช่วงแรกๆเราช่วยกิจการที่บ้าน แต่แม่ไม่เคยให้เงินเดือน และคอยบงการเราทุกอย่าง เราเลยเอาเงินที่ได้ตอน Lay off มาทำธุรกิจขายของออนไลน์ มีรายได้เลี้ยงตัวเองได้ค่ะ ค่าใช้จ่ายในบ้าน ส่วนใหญ่เราจะเป็นคนออกเอง แม่มีช่วยออกบ้าง (บางส่วน) [ads]

       แต่.. เชื่อมั้ย เราไม่เคยมีความสุขเลยที่ได้อยู่ในบ้านที่พร้อมหน้าพร้อมตา พ่อ แม่ ลูก เพราะทุกวันมันมีแต่ปัญหา ทะเลาะกัน เถียงกันไม่เว้นแต่ละวัน แม่เราไม่เคยฟังใคร แม่จะถูกเสมอ ใช้แต่อารมณ์ ทำให้ทะเลาะกันบ่อยๆ ทุกคนในบ้านต้องยอม รวมทั้งพ่อด้วย และทุกครั้งที่ทะเลาะกันรุนแรง แม่จะจบด้วยการตะเบ็งเสียงดัง สั่งให้ทุกคนหยูดพูด และจบท้ายด้วยประโยค บ้านนี้GUใหญ่สุด ไม่ว่าใครหน้าไหนGUไม่สนทั้งนั้น นี่มันบ้านGU

      ไม่ได้เลี้ยงGU  (ทั้งๆที่เราออกค่าใช้จ่ายทุกเดือน) แต่แม่ว่าเราไม่ได้เลี้ยงเค้า 

       เจอประโยคนี้ของแม่ เราจะเสียใจ แอบมาร้องไห้ทุกครั้ง ไม่อยากอยู่ที่บ้านหลังนี้เลย มันไม่ใช่บ้านของเรา มันเป็นบ้านของแม่ (ถึงแม้เงินที่ซื้อที่ดินนี้ เราก็มีส่วนช่วยทำงาน) เรามองไม่เห็นแง่มุมไหนในคำพูดของแม่ที่จะทำให้เราคิดบวกได้เลยค่ะ เสียใจจัง 

จากความคิดเห็น 

ช่วยเท่าที่จำเป็นพอ 

คุณอยู่บ้านเค้าจริง 

ใช้เป็นแรงผลักดันสิ 

       ซึ่งจากกระทู้ดังกล่าวก็มีชาวเน็ตหลายท่านเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างมากมาย ซึ่งมีความคิดเห็นที่บอกว่าปัญหาแบบนี้เกิดขึ้นเกืือบทุกบบ้าน ยังไงก็ใช้สิ่งเหล่านี้เป็นแรงผลักดัน และเราต้องพึ่งพาตัวเอง 

ขอขอบคุณที่มาจาก : สมาชิกหมายเลข 5905497