ไม่มีพ่อคนใดที่อยากร้องไห้ในวันที่ลูกสาวแต่งงาน..แต่พวกเขาเลือกที่จะทำแบบนี้..เพื่อให้ลูกๆสบายใจ

advertisement
ตอนที่ลูกยังเป็นเด็ก พ่อไม่กล้ากอดลูก กลัวมือที่กร้านเพราะทำงานระคายเคืองผิวของลูกพ่อ
advertisement เมื่อลูกโตขึ้น ลูกมีอะไรก็พูดคุยกับแม่ พ่อก็ทำได้แค่คอยห่วงใยอยู่ข้างๆ
advertisement เมื่อลูกเป็นผู้ใหญ่ พ่อรอคอยโทรศัพท์จากลูก แค่ได้ยินเสียงลูก พ่อก็สบายใจ[ads]
แต่วันนี้
advertisementลูกก็ต้องจากพ่อไปอยู่กับผู้ชายที่ลูกรัก
advertisementพ่อยังไม่ได้บอกรักลูกเลย
advertisementพ่อหวังว่าผู้ชายคนนี้จะรักลูกให้มากกว่าพ่อ
advertisementพ่อจะใช้เวลาที่เหลืออยู่นี้ คอยปกป้องลูกจนลมหายใจสุดท้ายมาเยือน
พ่ออยากมีลูกชาย พ่อไม่อยากมีลูกสาว
ไม่ใช่พ่อไม่อยากได้ลูกสาวหรือพ่อไม่ชอบเด็กผู้หญิง
เพราะเมื่อลูกอายุได้20ปีแล้ว
พ่อไม่อยากให้วันนั้นมาถึง วันที่ลูกต้องจากพ่อไป
มันเหมือนพ่อได้สูญเสียทุกสิ่ง แต่วันนี้มันก็มาถึงอยู่ดี
ลูกต้องเคารพและเทิดทูนสามีของลูก
แต่หากวันใดที่ลูกทะเลาะกัน ขอให้จำไว้ อย่าเอามาเล่าให้พ่อฟัง
เพราะลูกรักเขา ลูกให้อภัยเขาได้ แต่พ่อจะไม่มีวันให้อภัยเขาเด็ดขาด….[yengo]
……………………..
ไม่มีพ่อคนใดที่อยากร้องไห้ในวันที่ลูกสาวแต่งงาน
พวกเขาเลือกที่จะกลั้นมันเอาไว้
แต่มันไม่แน่เสมอไป บางครั้ง พวกเขาก็กลั้นไว้จนยากที่จะทานทน
ขอขอบคุณบทวามดีๆจาก : นุสนธิ์บุคส์