แม่ทิ้งเรากับน้องไปตั้งแต่เด็ก กลับมาเรียกร้องให้เลี้ยงดู หาว่าเนรคุณ 

         คุณ สมาชิกหมายเลข 2975824 สมาชิกเว็บไซต์พันทิปได้ออกมาโพสต์แชร์เรื่องราวระบาย และขอคำปรึกษา โดยจากโพสต์นั้นได้ระบุว่า "แม่ที่ทิ้งเราไปตั้งนานแล้ว กลับมาเรียกร้องให้เลี้ยงดู ด่าว่าเนรคุณ"

        เรื่องมีอยู่ว่า แม่เราทิ้งเรากับน้องไปตั้งแต่เราอยู่ป.2 ป.3 ประมาณนี้ค่ะ ไปมีครอบครัวใหม่ มีลูก 1 คน ทิ้งให้อยู่กับพ่อที่ซึ่งอายุมากแล้ว ทำงานหาเงินเลี้ยงลูกสองคนลำพังคือไม่ไหวแน่ๆ แต่ยังดีที่มีน้องชายของพ่อคอยช่วยเหลือ ทิ้งไปแบบที่ว่ายังมีติดต่อบ้าง มีส่งเงินให้บ้าง เช่นเดือนละสองพัน แต่ค่าส่วนใหญ่ก็ไม่ได้จ่ายนะคะ แม้กระทั่งวันที่พ่อเราเข้าโรงพยาบาล แม่ยังปล่อยให้เรากับน้องอยู่ด้วยกันแค่สองคน ซึ่งเราสองคนดูแลกันเอง 

       ไม่มีผู้ใหญ่อยู่ด้วยเลย เราอยู่แบบนี้มาประมาณ 9 เดือน พอมีโควิด ผลกระทบทำให้แม่จ่ายค่าห้องเช่าของเขาไม่ไหว เลยกลับมาอยู่กับเรา ค่าน้ำ ค่าไฟ ทุกอย่างคือฟรีไม่ต้องจ่ายเลย หลังจากนั้นเขาเอาแต่พูดว่าให้เลี้ยงเขาด้วยตอนแก่ด้วย ให้เราไม่ต่อมหาลัย ออกมาทำงานหาเงินเลี้ยงเขา เพราะเขาเหนื่อยแล้ว ทั้งๆ ที่เงินพวกนั้นไม่ได้เอามาเลี้ยงดูเราเลยด้วยซ้ำ เอาไปเลี้ยงลูกอีกคนที่มีกับครอบครัวใหม่ บอกเราไม่ช่วยแบ่งเบาภาระเขา เราต้องแบ่งเบาอะไรเขาเพิ่มอีกหรือคะ

      แค่ให้เขามาอยู่โดยไม่เสียค่าอะไรเลย ฟรีทุกอย่าง ลูกสองคน (เรากับน้อง) ก็ไม่ต้องเลี้ยง ไม่ต้องให้เงิน แถมเราเป็นฝ่ายให้เงินเขาด้วยค่ะ ทำไมเขายังไม่พอใจอีกค่ะ เขาชอบขึ้นเสียง ด่า ว่า หาเรื่องทะเลาะ พอเราขึ้นเสียงกลับ ทำแบบที่เขาทำกับเรา เขากลับมาด่าว่าเราเนรคุณ เห้อ เราอยากรู้ว่าถ้าทุกคนเจอแบบนี้ เป็นทุกคนทุกคนจะทำยังไงคะ โตไปจะเลี้ยงเขาคนนี้มั้ย

"เอาที่พอดีครับ อย่าไปเถียงกับเขาดีที่สุด มีก็ให้พอประมาณ​ เขาแค่ด่า แต่ไม่ใช่เราเนรคุณ​ คนเห็นแก่ตัวมัก คอยแต่โทษคนอื่นแบบนี้"

"ไม่เนรคุณครับ ย้อนแย้งไหม ผมเชื่อนับถือในศาสนาพุทธ แต่บางทีเรื่อง บาป บุญ คุณ โทษ ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว ผมผ่านชีวิตมาครึ่งหนึ่งแล้ว (40) ผมก็ยังไม่เห็นน่ะ เรื่องพวกนี้ เป็นผมถ้าเจอแม่แบบนี้ เอาไปเท่านี่ ถ้าไม่พอใจ เชิญไปที่อื่น เอาเวลาไปใส่ใจผู้มีพระคุณจริงๆ ดีกว่าครับ"

"คำถามคือ แล้วครอบครัวใหม่เขาไปไหน ทำไมเขาถึงไม่ไปอยู่กับครอบครัวใหม่ คุณเองบอกไปเลยคำว่าบุญคุณมันต้องมีจุดสิ้นสุด วันที่แม่ทิ้งไป แม่ไม่เคยคิดเลยว่าลูก 2 คนจะอยู่ยังไง พอมาวันนี้จะให้ทิ้งอนาคตตัวเพื่อแม่ ที่ไม่เคยเห็นความสำคัญของลูกเลยเนี่ยนะ ให้ที่อยู่ ให้ข้าว ก็นับว่าทดแทนบุญคุณใหญ่หลวงพอแล้ว ถ้าวันหนึ่งทนไม่ไหว อาจหอบข้าวหอบของทิ้งคุณไปแบบที่คุณเคยทำ"

"ผมว่าคุณไม่ต้องที่จะรู้สึกผิดเลยก็ได้นะที่จะไม่เลี้ยงดูแม่คุณตอนแก่ เพราะเขาเป็นแม่ที่ทำให้เราเกิดมา เขาต่างหากต้องรับผิดชอบเรา การที่เขาไม่เลี้ยงเราเอาเงินไปเลี้ยงดูคนอื่น ก็เป็นสิ่งที่น่าจะบอกได้ว่าเขาอยากอยู่กับใครจริงๆ ในบั้นปลายชีวิตของเขา"

"เก็บเงินไว้เลี้ยงพ่อกับอาดีกว่าไหมคะ นี่ให้เครดิตคนเลี้ยงดูมากกว่าน่ะ แม่ที่คลอดแต่ไม่ได้เลี้ยงดู สำหรับเราแทบไม่มีบุญคุณให้ลำเลิกเลยนะ​"

"ก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้ค่ะ ถ้ายังลำเลิกก็เอาค่าเช่าห้อง+ค่าน้ำไฟ มากาง แล้วหารจำนวนคน แล้วบอกเดือนหนึ่งก็ให้ใช้เท่านี้แล้วนะ จะเอาอะไรอีก"

"ถ้าที่ผ่านมาคุณแม่แสดงให้เห็นว่าเค้าพยายามดูแล จขกท อย่างเต็มกำลังแล้วแต่มันได้แค่นั้นจริงๆ จขกท ก็คงต้องมองคุณแม่ด้วยความเมตตาบ้าง แต่ถ้าที่ผ่านมาคุณแม่ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความห่วงใยหรือการพยายามส่งเสียเลี้ยงดู จขกท อย่างเต็มที่ ก็ช่วยแค่เท่าที่ จขกท สะดวกก็พอ (ทั้งสะดวกใจและสะดวกกระเป๋าด้วยนะคะ) เราอาจจะต่างจากหลายคนตรงที่มองว่าพ่อแม่ที่ไม่เลี้ยงดูลูกไม่ใช่ผู้มีพระคุณ เพราะการมีลูกเป็นความต้องการของคนเป็นพ่อแม่ล้วนๆ เราเลยไม่คิดว่าการให้กำเนิดเด็กคนหนึ่งจะเป็นพระคุณตรงไหน โดยเฉพาะกรณีที่เด็กเกิดมาแล้วต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก"

"เราต้องเข้มแข็งค่ะ ถ้าคิดว่ายังติดบุญคุณก็ให้แต่พอดีรายละเอียดอะไรที่มันเยอะเกินไปก็ตัดออกไปค่ะอย่าสนใจมาก ทำเท่าที่เราไม่เดือดร้อน"

     โดยจากโพสต์นี้ก็ได้มีหลายท่านเข้ามาให้คำแนะนำพร้อมทั้งบอกด้วยว่าให้ เท่าที่เราให้ได้แค่นั้นพอ เพราะถ้าเจอแม่แบบนี้คงอยากที่จะพูด แต่เราก็คงให้ได้เท่าที่ไหว แค่นั้นก็พอแล้ว

ขอขอบคุณที่มาจาก : สมาชิกหมายเลข 2975824