ได้ยินพ่อพูด อยู่ไปก็ไลฟ์บอย มันแปลว่าอะไร หลายคนบอกมันคือคำเก่าแก่

 ​สำหรับคำพูดติดปาก หรือคำพูดยอดฮิตมักจะเปลี่ยนไปตามสมัยนิยม อย่างในยุคปัจจุบันที่จะเน้นรวบคำ และพูดแบบง่ายๆ โดยล่าสุดบัญชีผู้ใช้ เฟซบุ๊กที่ใช้ชื่อ Panadda Ratcha-in ได้ออกมาโพสต์แชร์เรื่องราวพร้อมเผยว่า

“สวัสดีค่ะ​ อยากทราบว่า​’อยู่ไปก็ไลฟ์บอย’​ ‘เรียนไปก็ไลฟ์บอย’​ มันแปลว่าอะไรคะ​ ได้ยินคุณพ่อพูดบ่อย​ เห็นบอกว่ามันคือคำเก่า​ที่ชอบพูดกัน555”

“สำนวนคนโบราณ อยู่ไปก็ไลฟ์บอย หมายถึง อยู่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ อยู่ไปก็ไม่มีความหมาย ไม่มีความสำคัญ อะไรทำนองนี้ครับ สมัยก่อนจะมีสบู่ยี่ห้อหนึ่งชื่อ ไลฟ์บอย ส่วนคำเปรียบเปรย อยู่ไปก็ไลฟ์บอย จะเกี่ยวอะไรกับสบู่ยี่ห้อดังกล่าวหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องครับ ที่มาสำนวนนี้มาจากเพลงวงสไปเดอร์ยุค70รึ80ครับชื่อเพลง”พูดไปก็ไลฟ์บอย” (ไปหาฟังได้ในยูทูบครับมีคนโพสต์อยู่ครับ) “

“มันเริ่มต้นขึ้นในยุคหนึ่งจาก “ไลฟ์บอย” เป็นชื่อของสบู่ยี่ห้อหนึ่ง ราคาถูกมาก ก้อนละประมาณ 2-4 บาท สีแดงๆ ซึ่งเป็นสินค้าตลาดกลุ่มคนรายได้น้อย ประมาณ 30-40 ปีมาแล้ว กลิ่นไม่หอม ยุคนั้น สบู่ราคาแพงคือ เซฟการ์ด วินโนเลีย ทำให้เกิดเป็นสำนวนว่า “พูดไปก็ไลฟ์บอย นิ่งไว้ก็เซฟการ์ด” สำนวนนี้ จึงมีความหมายทำนองว่า พูดอะไรออกไป หรือทำอะไรไป ก็เสียเวลาเปล่าๆ ไม่มีใครเห็นคุณค่า ดูเหมือนของราคาถูก ถ้าเป็นการพูด ก็จะคล้ายๆ สำนวน “พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง””

“บ้านเราไม่ทำตลาดนานแล้ว มาเลย์ อินโด ยังมีขายอยู่ทั่วไป น่าจะมีโรงงานผลิตที่นั่น แต่หาในแอปช้อปปิ้งไทยยังมีขาย แถมเป็นฉลากภาษาไทยด้วย”

“มันเป็นคำพูดทับศัพท์ที่เข้าใจความหมายโดยอัตโนมัติแต่ที่มาจริงๆ ของต้นตอเกิดขึ้นเมื่อไหร่นั้นไม่ทราบแน่ชัด คงเป็นเช่น เต็มคาราเบล ที่พวกเราท่านๆ ทั้งหลายคงพอจะรู้ว่าต้นตอมาจากอะไรและคงจะมีการพูดคำคำนี้อึกยาวนานดั่งเช่นไลฟ๋บอย ว่าไหมเพื่อนๆ”

“พูดไปก็ไลฟ์บอยย์”คำนี้เป็นคำฮิตของคนในยุคหนึ่ง ถอยหลังกลับไปประมาณ 30ปีก่อนเห็นจะได้ มีที่มาจากสบู่ดังในอดีต ยี่ห้อ “ไลฟ์บอยย์” (Lifebuoy) ที่มีราคาถูกเพียง 2.50 บาท และวางจำหน่าย

  ในช่วงต่อมา ก็มีคู่แข่งคือสบู่ยี่ห้อ “เซฟการ์ด” (Safeguard) ซึ่งจะมีราคาแพงกว่าเพราะนำเข้าจากสหรัฐอเมริกา จึงถูกนำมาเปรียบเทียบจนเป็นประโยคดังแห่งยุคที่ว่า “พูดไปก็ไลฟ์บอยย์ นิ่งไว้ก็เซฟการ์ด” ซึ่งจะมีความหมายในทำนองเดียวกับสุภาษิตไทยที่ว่า “พูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง”

ขอขอบคุณที่มาจาก : Panadda Ratcha-in