วิศวกรเปิดข้อมูลวิเคราะห์ ชี้จุดเสี่ยง เหตุเครนถล่มทับรถไฟ

นายสุวัจฉรัตน์ จารุจารีตร์ วิศวกรท่านหนึ่งที่ออกมาโพสต์วิเคราะห์เหตุเครนถล่มลงมาทับขบวนรถไฟ ผ่านทางเฟซบุ๊ก Suvajcharat Charucharita ระบุว่า จากเหตุการณ์ที่มีชิ้นส่วนก่อสร้างตกลงมาทับขบวนรถไฟที่สัญจรอยู่ด้านล่าง หลายคนอาจสงสัยว่า “ของหนักขนาดนี้ หล่นลงมาได้อย่างไร?”

ในงานก่อสร้างทางยกระดับ เช่น รถไฟฟ้าหรือรถไฟความเร็วสูง ขั้นตอนการก่อสร้าง ไม่ใช่การเทคอนกรีตทีเดียวเสร็จ แต่เป็นการประกอบชิ้นส่วนขนาดใหญ่ทีละขั้นตอน งานทางยกระดับสร้างอย่างไร (แบบเข้าใจง่าย) โครงสร้างทางยกระดับสมัยใหม่ มักใช้ ชิ้นส่วนคอนกรีตสำเร็จรูป (Precast Segment) ซึ่งแต่ละชิ้นหนักหลายสิบตัน

ขั้นตอนหลัก ๆ คือ
1. เครื่องจักรขนาดใหญ่ (Launching Girder) ถูกติดตั้งไว้ด้านบน ทำหน้าที่เป็น “โครงรับน้ำหนักชั่วคราว”
2. ยกชิ้นส่วนคอนกรีตขึ้นไปแขวนชิ้นงานจะถูก “แขวน” อยู่กับเครื่องจักรด้วยอุปกรณ์เฉพาะ ในช่วงนี้ โครงสร้างยัง ไม่ถ่ายน้ำหนักลงเสาอย่างถาวร
3. ประกอบชิ้นส่วนเข้าด้วยกัน ใช้ระบบยึด ดึง และอัดแรง เพื่อให้คานคอนกรีตกลายเป็นชิ้นเดียว
4. เมื่อทุกอย่างสมบูรณ์จึงปลดอุปกรณ์ชั่วคราวและให้โครงสร้างถ่ายน้ำหนักลงเสาอย่างถาวร

แล้วอุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ “ตอนไหน”? ช่วงที่ อันตรายที่สุด คือ ระยะที่โครงสร้างยังอยู่ในสภาพ “ชั่วคราว”
1.ระหว่างการยก
2.ระหว่างการแขวน
3.ระหว่างการเคลื่อนเครื่องจักร
4.ก่อนที่โครงสร้างจะถ่ายน้ำหนักอย่างสมบูรณ์

หากขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่ง คำนวณไม่ครบ ติดตั้งไม่ตรงตามแผน หรือควบคุมความเสถียรไม่เพียงพอ ชิ้นส่วนที่มีน้ำหนักมาก อาจ เคลื่อนตัว หลุด หรือเสียสมดุล และตกลงสู่พื้นที่ด้านล่างได้

สิ่งสำคัญที่ประชาชนควรรู้ งานก่อสร้างขนาดใหญ่ ไม่อันตรายเพราะ “โครงสร้างไม่แข็งแรง”แต่อันตรายเพราะ ขั้นตอนระหว่างก่อสร้างมีความซับซ้อนสูงมาก ทุกขั้นตอนต้องอาศัย การคำนวณ การวางแผน และการควบคุมหน้างานอย่างเข้มงวด เพราะความผิดพลาดเพียงเล็กน้อย อาจส่งผลกระทบต่อชีวิตและทรัพย์สินของผู้ที่สัญจรอยู่ด้านล่างได้

   บทเรียนจากเหตุการณ์นี้ อุบัติเหตุในงานก่อสร้าง ไม่ใช่เรื่องไกลตัว และไม่ใช่เรื่องที่ควรมองข้ามว่า “เดี๋ยวก็เสร็จ” ความปลอดภัยในช่วงก่อสร้าง สำคัญไม่แพ้ความแข็งแรงของโครงสร้างเมื่อใช้งานจริง เพราะ ความเสี่ยงสูงสุด มักเกิดขึ้นก่อนที่งานจะเสร็จสมบูรณ์ ขอแสดงความเสียใจต่อผู้สูญเสียอย่างสุดซึ้ง

ขอขอบคุณที่มาจาก : Suvajcharat Charucharita