แม่บ่นลูกเรื่องเรียนออนไลน์ ลูกโกรธจนไม่คุยด้วยอีกเลย

       คุณ สมาชิกหมายเลข 4601741 สมาชิกเว็บไซต์พันทิปได้ออกมาโพสต์ขอคำปรึกษา หลังจากที่บ่นลูกเรื่องเรียนออนไลน์ แล้วลูกโกรธจนไม่คุยด้วยอีกเลย โดยเจ้าของกระทู้ได้ระบุรายละเอียดว่า 

       บ่นลูกเรื่องเรียนออนไลน์ลูกไม่คุยด้วยอีกเลย "คือช่วงนี้ลูกต้องเรียนออนไลน์ เราตามงานกับคุณครูตลอด เวลาถามครู ครูก็จะบอกว่าลูกเราไม่ค่อยส่งงานไม่ค่อยเข้าเรียน ที่ต้องเช็กเพราะกลัวเขาไม่จบ ตอนนี้อยู่ ป.6 ค่ะ ลูกผู้หญิงค่ะ เราก็จะโทรบ่นเขา ว่าทำไมต้องให้แม่คอยตาม คอยจี้ แม่ทำงานก็เหนื่อยแล้วยังต้องมาตามงานกับหนูอีก เราพูดเท่านี้ลูกก็ตัดสายไปเลย

     เย็นมาก็ไม่คุยกับเรา เราไปเห็นเขาโพสต์ ว่าทำไมไม่เข้าใจเรียนก็เหนื่อยพอแล้วยังต้องมาเจอแบบนี้อีก เราว่าเขาน่าจะว่าเราแหละ เราเสียใจนะที่ลูกไม่คุยด้วย คือพูดอะไรไปเขาไม่รับฟังเลย แต่เขาจะคุยกับเพื่อนๆ เขาในโทรศัพท์ตลอด มีความสุขตลอด แต่พอกับเราจะทำหน้าบึ้งตึง ไม่สนใจ เราพูดดีด้วยก็แล้ว อธิบายด้วยเหตุผลก็แล้วว่าทำไมแม่ถึงต้องจี้ เขาก็ไม่ฟังเหมือนเขาไม่อยากรับรู้เรื่องที่เราสอน พยายามทุกอย่างไม่โมโหใส่เขา เขาก็ยังไม่คุยด้วย ตอนนี้เครียดมากค่ะ ร้องไห้คนเดียว เราควรปล่อยไปแบบนี้ไหมคะ ในเมื่อเขาไม่อยากคุย"

"คุณเลี้ยงลูกแบบไม่ได้ใจลูกเลย ลูกอ้างว้างจนเขารู้สึกว่าเพื่อนคือที่พึ่งทางใจไม่ใช่แม่ แบบนี้ไม่ได้แล้ว เรียกลูกมาคุยให้ได้ มีอะไรต้องคุยกันให้เข้าใจ จะหนีหน้าแบบนี้ไม่ได้ คุณต้องทำให้ลูกรู้ว่าเขาจะทำตัวแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ชีวิตมันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะคะ ถ้าคุณเป็นแม่ไม่สามารถควบคุมลูกที่อยู่แค่ ป.6 ได้ ต่อไปเมื่อลูกโตกว่านี้คุณจะทำอะไรไม่ได้แล้ว"

"เราว่าลูกคุณก็เอาตัวเองเป็นจุดศูนย์กลางเกินไป เด็กสาว ๆ บางคนทีกับแม่ตัวเองจะทนฟังเสียงบ่นอะไรไม่ได้เลย แต่ทีกับแฟนยอมทุกอย่าง ผู้ชายทำไม่ดีใส่ก็ง้อเขา กับแม่ล่ะทำหน้าหงิกทั้งที่ตัวเองก็แย่ ถ้าทำตัวดีแล้วแม่บ่นก็ว่าไปอย่าง นี่ครูก็บอกมา ว่าไม่ค่อยเรียน ไม่ส่งงาน ครูก็คงเอือมเหมือนกัน แต่ในฐานะที่คุณเป็นแม่ของเด็กยุคนี้ ที่แตะอะไรไม่ค่อยได้ เดี๋ยวลูกโกรธ คุณก็ต้องตะล่อม ใช้จิตวิทยาวนไป เพราะดูทรงแล้วลูกไม่กลัวคุณเลย ฉะนั้น ใช้ไม้แข็งก็ไม่สำเร็จ ต้องพูดดี ๆ ทำตัวเป็นเพื่อนกับเขาไป"

"ถามลูกว่า ลูกมีปัญหาอะไรรึเปล่า อยากให้แม่ช่วยอะไรมั้ย" [ads]

"ลูกคงคิดว่า คุยด้วยแล้วมีแต่เรื่องที่ทำให้เสียใจกันทั้งคู่ งั้นก็ไม่ต้องคุยกันจบๆ"

"จขกท ไม่ได้คุยกับลูกค่ะ คุณบ่นลูก เอาง่ายๆ ใครมันจะไปอยากคุยกับคนที่บ่นเราตลอด มันบั่นทอนจิตใจนะคะคิดถึงใจเขาใจเรา เรียกลูกกลับมาให้ได้ ก่อนจะหมดใจไปมากกว่านี้"

"ในมุมมองของหนูที่เป็นเด็กนะคะ หนูก็ต้องเรียนออนไลน์ แล้วก็อยากให้ผู้ใหญ่เข้าใจเหมือนกันค่ะว่า มันเหนื่อยมากๆ เหนื่อยกว่าไปโรงเรียนอีกค่ะ บางทีเราก็อยากได้ ผปค. ที่เข้าใจ แล้วก็คอยให้กำลังใจ ตามจี้เกินไปเราก็ไม่โอเคค่ะ คุยกับเพื่อน ด้วยความที่วัยเดียวกัน เข้าใจกันดีในหลายๆอย่าง จะมีความสุขแล้วก็สบายใจกว่าอยู่แล้ว ลูกคุณน้าก็อยู่ในวัยกำลังโต กำลังมีความคิดความเข้าใจ เป็นของตัวเอง กำลังอยากทำอะไรด้วยตัวเอง ตามจี้มากไป จะไม่ชอบก็ไม่แปลกค่ะ บางทีหนูว่าพูดดีๆพูดผลักดันให้ลูก อยากทำเองดีกว่า ใช้คำพูดดุด่ามากไปลูกจะยิ่งอยากต่อ ลองดูนะคะ เข้าไปง้อน้องดู เข้าใจน้องมากๆ^^"

"ก่อนหน้านี้เลี้ยงลูกยังไง ทำไมกลายเป็นแบบนี้ ถ้ามีพ่อให้พ่อจัดการ ถ้าเขาไม่อยากคุยกับเรา"

      โดยจากกระทู้ดังกล่าวก็ได้มีชาวเน็ตหลายท่านเข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างมากมาย หลายท่านแนะนำว่าให้คุณแม่ลองคุยกับลูก โดยเปลี่ยนจากคำบ่น เป็นถามปัญหาที่เกิดขึ้น ลูกอาจจะยอมเปิดใจและคุยด้วยมากกว่าเดิม

ขอขอบคุณที่มาจาก : สมาชิกหมายเลข 4601741